مطالعه کتب بهائیت نشان میدهد که رهبران چهارگانه بهائیت علاوه بر کارنامه منفی در عملکرد رفتاری خود ( آنچه قبلا ذکر شد) احکام و دستوراتی را به بشریت عصر حاضر ارائه نموده اند که بیان نمونه هائی از آنها نه تنها در تضاد با شعار وحدت عالم انسانی است بلکه موجب شرمساری و خجالت و سرافکندگی طرفداران این آئین خواهد بود.

احکام ضد انسانی و خلاف حقوق بشری میرزا علی محمد باب شیرازی :

بهائیان، میرزا علی محمد را مهدی موعود اسلام و همه ادیان الهی دانسته و علاوه بر آن وی را موسس شریعت جدید بابیه و مبشر به ظهور دین بهاالله معرفی میکنند.ببینیم این شخص والا مقام والهی ( به تعبیر بهائیت) چه میگوید:

 1- ص 30 کتاب بیان فارسی : لایجوز التدریس فی کتب غیر البیان.

هیچگونه مجوزی برای تدریس هر کتابی غیر از بیان داده نمیشود!؟

2- ص135 کتاب بیان فارسی: در خراب نمودن بقاع (متبرکه) قبل از هر ظهور توسط ظهور بعد

3- ص 157 کتاب بیان فارسی: مصادره نمودن اموال افراد غیر متدین به بیان

4- ص159 کتاب بیان فارسی: کلیه غنائم ( که از جنگ بابیها با مسلمانان بدست می آید) متعلق به باب ( میرزا علی محمد) است.

5- بیان فارسی: بر هر پادشاهی که در دین بابیه به سلطنت می رسد واجب است احدی از غیر بابیها را بر روی زمین زنده نگذارد.

6- ص193 بیان فارسی: بر پنج قطعه زمین غیر از بابیها نباید زندگی و سکونت کنند

7- ص198 بیان فارسی: فی حکم محو کل الکتب کلها الا ما انشات اوتنشی فی ذلک الامر.

اعتراف عبدالبها به احکام ضد حقوق بشری میرزا علی محمد باب:

کتاب مکاتیب- جلد1-صفحه266:

" در یوم ظهور حضرت اعلی ( میرزاعلی محمد) منطوق بیان( عبارت بود از: ) ضرب اعناق( گردن زدن غیر بابیها) حرق کتب ( سوزاندن کتابها) و اوراق و هدم بقاء و قتل عام الا من امن و صدق ( غیر بابیان) بود" خوانندگان گرامی مشاهده نمایند که مهدی موعود مورد ادعای بهائیان که بایستی موجب سعادت و خوشبختی جوامع بشری و آرامش روحی و روانی جامعه و منادی وحدت و یکرنگی باشد، چگونه حکم قتل و غارت انسانها و سوزاندن سایر کتب را میدهد و روی امثال چنگیزخان مغول را سفید مینماید.

این احکام به حدی شرم آور است که رهبران بهائیت مجبور شده اند بگویند دین بهائی از دین بابی جداست و به همین علت با آن همه مقامی که برای میرزا علی محمد باب قائل بوده و محل تولد وی در شیراز هم به عنوان محل حج آنان برایشان واجب می باشد از چاپ و نشر کتب باب مخصوصا بیان فارسی و بیان عربی خودداری می کنند.

تشکیلات وابسته به اولین بیت العدل بهائی مبادرت به طرد روحانی میسن ریمی و طرفداران وی کرد. ازجمله اعضاء برجسته و طرد شده بهائی پنج نفر از اعضاء محفل ملی بهائیان فرانسه بودند. میسن ریمی با انتشار کتب و مقالات متعدد عدم اعتبار و مشروعیت بیت العدل نه نفره رهبری بهائیان و مدعی اجرای وحدت عالم انسانی و مدعی مرجع عالی اداره کننده جامعه جهانی بهائی را اعلام نمود و ماهیت غیر واقعی آنرا افشا نمود. بعد از مرگ میسن ریمی یکی از آن پنج نفر طرد شده از محفل ملی فرانسه بنام جوئل مارنجلا بعنوان جانشین ریمی و ولی امر سوم بهائی انتخاب شد و هم اکنون وی رهبری بهائیان حقیقی و واقعی ( ارتودوکس ) را برعهده دارد و مرکز آنها در آمریکا و خودش در استرالیا مستقر است و دشمنی عمیقی با بیت العدل فعلی دارند.جمشید معانی از اهالی تربت حیدریه و متولد مشهد بوده و تا حدود دیپلم در دبیرستان البرز تهران تحصیل کرده و آنگاه برای تبلیغ بهائیت به اندونزی مهاجرت کرده است و در آن کشور مدعی شد که ظهور تازه ای پس از بهاالله است و کتابی بنام " انسان " به زبان اندونزی و الواحی به سبک آثار بهاء به زبان فارسی و عربی نگاشت و برای خود لقب " سماءالله " معین نمود و طرفدارانی در میان بهائیان ایران و اندونزی و پاکستان پیدانمود.                                                                                                    

هم اکنون در اثر تعلیمات به اصطلاح الهی بهائیت و در نتیجه شعار وحدت عالم انسانی گروههای متعددی از بهائیت جدا شده و تحت عناوین : بهائیان سابق (   former bahais ) - بهائیان واقعی (  orthodox  ) - بهائیان طرد شده (  bahais-ex  ) - بهائیان همجنس گرا ( gay bahais ) - بهائیان اصلاح طلب ( reformer bahais ) - و ..... ثمره عینی وحدت عالم انسانی هستند ؟؟!!!؟! 

            چارلز میسن ریمی رئیس هیئت بین المللی ایادی

برخلاف پیش بینی و پیشگوئی عباس افندی (به عنوان یک رهبر معصوم و الهی ) شوقی عقیم بود و فرزندی نداشت و حتی جانشین هم معین ننمود و در نتیجه پس از مرگش کشمکش شدیدی بین بهائیان درگیر شد. بسیاری از بهائیان بریاست معنوی زن آمریکائی شوقی بنام روحیه ماکسول ( حضرت حرم) و ریاست ظاهری ایادیان امرالله ( یعنی کارگران و خادمین با سابقه پیشوایان بهائی ) باب ولایت را تا ابد مسدود دانستند و شش سال پس از فوت شوقی در لندن با تعجیل تمام کنفرانسی از روسای بهائی هر محفل تشکیل دادند و در آن اجتماع نه نفر اعضای مجلس بیت العدل موعود بهائیت را انتخاب نمودند و سپس این بیت العدل را در حیفای اسرائیل برپا ساختند که تاکنون نیز دائر است و هرچند سال یکبار تجدید انتخاب میشود و بر اهل بهاء حکومت میکند. دسته دیگری از پیروان شوقی بیت العدل حیفا را با دلائل قوی و روشن بی اعتبار و ساختگی دانستند ( ازجمله دلائل اینکه بنصّ الواح وصایا رئیس دائمی و عضو ممتاز بیت العدل باید ولی امرالله باشد و بیت العدل بدون ولی امر صلاحیت رهبری ندارد... ) رئیس هیئت بین المللی ایادی بنام چارلز میسن ریمی را جانشین شوقی و ولی ثانی امر خواندند و در همین هنگام جوانی از بهائیان خراسان در سرزمین اندونزی برخاست و مدعی شد که موعود کتاب اقدس و صاحب آئین تازه است وی جمشید معانی ( ملقب به سماء الله ) نام دارد و عین همان دستاویزهائیکه بهائیان برای اثبات عقاید خود دارند وی نیز برای خود فراهم کرده است و اینک ریمیها و سمائیها در کشورهای هند و پاکستان و ایران و اندونزی و آمریکا و استرالیا مشغول فعالیت هستند.

   بیت العدل تشکیلات بهائی ( واقع در  اسرائیل ؟؟)       

شوقی افندی ( ۱۳۱۴ - ۱۳۷۷ ه . ق ) 

عباس افندی به هنگام مرگ فرزند پسر نداشت و با آنکه محمد علی به عنوان غصن اکبر زنده بود و بایستی جانشین وی می شد ولی با نوشتن الواح وصایای خود برای رهبری و ریاست بهائیان قرار تازه ای نهاد و سلسله ولایت امرالله را تاسیس نمود. بنابر مضامین الواح وصایا ولی امرها یکی پس از دیگری خواهند آمد و هر یک بایستی جانشین خود را تعیین نماید و ایشان مبین آثار بهائی و مرجع مطاع همگانی و رئیس دائمی مجلس بیت العدل مرکب از نه نفر از سران بهائی هستند. براساس همین نوشته اولین ولی امر نوه دختری عباس یعنی شوقی افندی میباشد و پس از او سلسله اولیا‌‌ء امر در نسل او و فرزند ذکور و بکر او خواهد بود( ص۱۱ تا ۱۶ الواح وصایا ). شوقی افندی پسر میرزا هادی افنان و دخترزاده عباس بشمار میرفت و در ایام حیات جدش در دانشگاه امریکائی بیروت و آکسفورد لندن بمطالعه و تحصیل پرداخت و با همسر آمریکائی بنام روحیه ماکسول ازدواج نمود؟! پس از مرگ عبدالبهاء شوقی به کمک مادرش بریاست رسید اما گروهی او را نپذیرفتند و جدائی دیگری میان مدعیان وحدت عالم انسانی حادث شد. برخی از مبلغین و بزرگان بهائیت همچون عبدالحسین آیتی ( آواره ) و فیض اله صبحی ( کاتب عبدالبها )و میرزا حسن نیکو و غیره که متوجه دروغگوئیها و فساد فکری و اخلاقی شوقی و رهبران بهائی شدند از عقائد بهائی به دامان پاک اسلام برگشتند و شوقی رهبری فکری مکتب مدعی وحدت عالم انسانی آنان را به باد فحش و بدگوئی گرفت. آنها هم با نوشتن کتابهائی چون " کشف الحیل" و " خاطرات صبحی" و " فلسفه نیکو" سوابق زشت و ناپسند ایام کودکی و جوانی شوقی را افشا نمودند. گروهی دیگر از بهائیان الواح وصایا را نا معتبر دانستند و میرزا احمد سهراب را که از خویشان نزدیک شوقی بود به پیشوائی برگزیدند و نام سهرابی برخود نهاده کاروان خاور و باختر را تشکیل دادند ولی اکثرا مورد طرد و انزوا قرار گرفتند و از دایره وحدت عالم انسانی خارج شدند.شوقی در ایام ریاست خود به تقلید از اروپائیان به بهائیت صورت تشکیلات حزبی داد و محافل منتخب محلی و ملی بوجود آورد و در برخی کشورها آنها را بعنوان محافل مذهبی یا شرکتهای تجاری !! به ثبت رساند.هرکس مخالف میل شوقی کاری میکرد ابتداء از این تشکیلات اخراج ( طرد اداری ) و سپس از جامعه بیرون میشد( طرد روحانی) و بسیاری از بهائیان گرفتار چنین مجازاتی ضد حقوق بشری در بهائیت شدند و حتی از خانواده خود طرد گردیدند. در زمان حیات شوقی و با سکوت خیانت آمیز وی حکومت یهودی اسرائیل با نقض حقوق مسلم فلسطینیان در فلسطین روی کار آمد و به پاداش مساعی بی شمار بهائیت در ایجاد چنین دولت بیگانه ای در قلب جامعه اسلامی این مسلک در آنجا رسمیت یافت و املاک و اموال هایشان تحت حمایت واقع و از مالیات و عوارض معاف گردید.(توقیعات مبارکه - جلد ۲ ص ۱۶۵ ) شوقی به سال ۱۳۷۷ ه. ق برابر با ۱۳۳۶ هجری شمسی در لندن به مرض آنفلوانزا دچار شد و از دنیا رفت و همانجا مدفون گردید.