ميرزا حسينعلی نوری (بهاالله ) رهبر و پيشوای اول و اصلی بهائيت کتابی مشتمل بر احکام و آداب بنام "اقدس" تاليف کرده که مبنای احکام و تعاليم دينی بهائيت شده است.

زمانی که بابيها به سرکردگی ميرزا يحيی نوری(صبح ازل) و برادرش ميرزا حسينعلی به جرم مشارکت در توطئه ترور ناصرالدين شاه دستگير و به اعدام محکوم گرديدند با وساطت دولت روس و ميرزا آقاخان نوری ( نخست وزير) آزاد شده ولی با موافقت دولت عثمانی به بغداد تبعيد شدند و تعهد سپردند که ضمن قبول تابعيت عثمانی درباره عقيده مذهبی خود که نوعی از تصوف معرفی شده و به " بابی" معروف بودند حق هيچگونه تبليغ و ترويج شفاهی و کتبی نداشتند. اگرچه در بغداد ميان صبح ازل و ميرزا حسينعلی بر سر جانشينی " باب" اختلاف افتاد و بابيها به دو گروه " ازلی" و " بهائی" تقسيم شدند ولی بابيها که خود را طرفدار يک دين مستقل ميدانستند کتاب احکامی جز دو کتاب بيان فارسی و عربی( که نمونه ای از احکام مشعشع آنها را مشاهده کرديد) کتاب احکام ديگری نداشتند.

اين جريان برای مدت نزديک به سی سال برای جامعه بهائيان که خود را دين جديد و مستقل از بابيت ميدانستند يک معضل و مشکل حل ناشدنی باقی مانده بود.

از يک طرف اين دين به اصطلاح جديد فاقد کتاب احکام مستقلی بود و از طرف ديگر احکام مسخره و دور از شئون انسانی کتاب بيان فارسی و عربی موجب شرمساری بهائيان شده بود.   ميرزا حسينعلی همواره مورد اعتراض و سوال پيروان خود قرار داشت که بالاخره تکليف احکام دينی آنانرا روشن نمايد!!؟ تا از بلاتکليفی بيرون آيند.

بالاخره ميرزا حسينعلی زمانی که از بغداد به ادرنه و از آنجا به عکا گسيل شده بود و بعد از حدود سی سال از ادعای نبوت در فاصله سالهای 1290 تا 1292 کتابی بنام " اقدس" تاليف نمود و اين کتاب بصورت دستنويس در ميان بهائيان تکثير و انتشار يافت و " بهائيان صاحب کتاب احکام شدند" که شامل حدود هفت هزار کلمه عربی است؟؟!!! گفتگو درباره اختلافات فراوان ميان نسخه های اوليه و خطی اين کتاب با کتابهای چاپی بعدی آن و اشتباهات و اغلاط ادبی و عربی در اين کتاب مبحث جداگانه ای را مي طلبد که علاقه مندان می توانند به مقاله تحقيقی مورخ و دانشمند شهير استاد محيط طباطبائی در مجله " گوهر" مراجعه و يا به آدرس اينترنتیwww.bahairesearch.ir مراجعه نمايند.